چرا بزرگ کردن بی دلیل قطر لوله مکش پمپ همیشه مفید نیست؟

بزرگ کردن قطر لوله مکش پمپ در نگاه اول راهکاری مناسب برای کاهش افت فشار و بهبود آبدهی به نظر می رسد؛ اما افزایش قطر لوله همیشه باعث عملکرد بهتر پمپ نمی شود. قطر لوله مکش باید بر اساس دبی مورد نیاز، سرعت جریان آب، طول مسیر، ارتفاع مکش و مشخصات فنی پمپ انتخاب شود. اگر قطر لوله بدون محاسبه و صرفا با این تصور که لوله بزرگ تر عملکرد بهتری دارد افزایش پیدا کند، ممکن است هزینه های اجرا بالا برود، نصب تجهیزات دشوارتر شود و حتی مشکلاتی مانند تجمع هوا در بخش هایی از مسیر یا ایجاد شرایط نامناسب برای جریان به وجود بیاید.

اصل مهم در انتخاب قطر لوله مکش پمپ، تناسب ابعاد لوله با شرایط واقعی سیستم است، نه بزرگ انتخاب کردن آن به هر قیمتی. لوله مکش با قطر مناسب می تواند افت فشار را کنترل کند و آب را با شرایط مطلوب به ورودی پمپ برساند؛ اما قطر بیش از اندازه نیز به تنهایی تضمین کننده افزایش دبی، فشار خروجی یا راندمان دستگاه نیست. برای انتخاب درست باید مشخصات پمپ، منحنی عملکرد، شرایط منبع آب و الزامات طراحی لوله کشی به صورت همزمان بررسی شوند.

قطر لوله مکش پمپ چه تاثیری بر عملکرد دستگاه دارد؟

لوله مکش وظیفه انتقال آب از منبع به ورودی پمپ را بر عهده دارد و وضعیت آن مستقیما بر شرایط هیدرولیکی ورودی دستگاه اثر می گذارد. اگر قطر لوله برای دبی مورد نیاز کوچک باشد، سرعت جریان و افت فشار اصطکاکی ممکن است افزایش پیدا کند. در چنین شرایطی، فشار موجود در ورودی پمپ کاهش می یابد و احتمال بروز مشکلاتی مانند کاویتاسیون یا کاهش آبدهی بیشتر می شود. به همین دلیل، انتخاب قطر مناسب لوله مکش یکی از بخش های مهم طراحی سیستم پمپاژ است.

با افزایش قطر لوله، سطح مقطع جریان بیشتر می شود و در صورت ثابت بودن دبی، سرعت متوسط آب کاهش پیدا می کند. این کاهش سرعت معمولا افت فشار اصطکاکی را در طول مسیر کم می کند؛ اما نتیجه نهایی فقط به قطر لوله وابسته نیست. طول مسیر، زانویی ها، شیرآلات، نوع اتصالات، اختلاف ارتفاع و شرایط ورود آب از منبع نیز بر عملکرد مکش تاثیر می گذارند. بنابراین، اگر مشکل اصلی ناشی از گرفتگی صافی، نشتی هوا یا نامناسب بودن محل نصب پمپ باشد، بزرگ کردن قطر لوله لزوما مشکل را برطرف نمی کند.

رابطه قطر لوله، سرعت آب و افت فشار

وقتی آب از یک لوله عبور می کند، بخشی از انرژی جریان به دلیل اصطکاک با دیواره و عبور از اتصالات مصرف می شود. این اتلاف انرژی به شکل افت فشار در مسیر ظاهر می شود. اگر دبی ثابت باشد، افزایش قطر داخلی لوله معمولا سرعت جریان را کاهش می دهد و در نتیجه افت فشار اصطکاکی کمتر می شود. این موضوع می تواند برای سیستم هایی که با محدودیت فشار مکش روبه رو هستند مفید باشد؛ به شرط آنکه سایر اجزای مسیر نیز به درستی طراحی شده باشند.

با این حال، نباید کاهش سرعت را به معنای افزایش قطعی راندمان کل سیستم در نظر گرفت. راندمان پمپ به نقطه کار، طراحی پروانه، سرعت چرخش، شرایط مکش و ویژگی های سیال وابسته است. تغییر قطر لوله می تواند شرایط ورودی را اصلاح کند، اما عملکرد نهایی باید با منحنی پمپ و نیاز واقعی مصرف کننده تطبیق داشته باشد. به همین دلیل، انتخاب قطر لوله مکش باید بر پایه محاسبات هیدرولیکی انجام شود، نه صرفا مقایسه ظاهری اندازه لوله ها.

چرا بزرگ کردن بی دلیل قطر لوله مکش همیشه نتیجه مطلوبی ندارد؟

افزایش قطر لوله مکش زمانی مفید است که بر اساس محاسبات مشخص شود لوله فعلی باعث سرعت بیش از حد یا افت فشار نامناسب شده است. اما اگر قطر لوله بدون توجه به شرایط پروژه افزایش پیدا کند، ممکن است هزینه و پیچیدگی سیستم بیشتر شود، بدون اینکه بهبود قابل توجهی در عملکرد پمپ ایجاد شود. در بعضی شرایط نیز مشکلات اصلی در بخش های دیگری از سیستم قرار دارند و بزرگ کردن لوله مکش فقط یک تغییر غیرضروری به مجموعه اضافه می کند.

برای تصمیم گیری درست، باید مزایای احتمالی افزایش قطر را در کنار محدودیت های اجرایی و شرایط بهره برداری بررسی کرد. مهم ترین نکات در این زمینه عبارت اند از:

۱. افزایش هزینه خرید و اجرای لوله کشی

لوله مکش با قطر بزرگ تر معمولا قیمت بیشتری دارد و ممکن است به اتصالات، شیرآلات، تبدیل ها و بست های متناسب با همان اندازه نیاز داشته باشد. علاوه بر هزینه خرید، جابه جایی و نصب لوله های بزرگ تر می تواند به نیروی کار، فضای بیشتر و تجهیزات مناسب تری نیاز پیدا کند. اگر افزایش قطر هیچ ضرورت فنی نداشته باشد، این هزینه ها بدون ایجاد منفعت متناسب به پروژه تحمیل می شوند.

در پروژه های صنعتی و کشاورزی که طول لوله کشی زیاد است، تفاوت هزینه میان قطرهای مختلف می تواند قابل توجه باشد. به همین دلیل، انتخاب لوله باید بر اساس محاسبه افت فشار و شرایط کارکرد انجام شود. گاهی یک افزایش محدود و حساب شده در قطر، افت فشار را به میزان کافی کاهش می دهد و نیازی به انتخاب قطرهای بسیار بزرگ تر نیست. هدف طراحی، رسیدن به عملکرد قابل قبول با هزینه منطقی است، نه استفاده از بزرگ ترین لوله ممکن.

۲. دشوارتر شدن نصب و ایجاد محدودیت در فضای پروژه

لوله های مکش بزرگ تر فضای بیشتری اشغال می کنند و ممکن است نصب آن ها در اتاق پمپ، چاه، موتورخانه یا مسیرهای محدود دشوارتر باشد. در بعضی پروژه ها، افزایش قطر لوله مستلزم تغییر محل پایه ها، اصلاح مسیر عبور لوله یا استفاده از اتصالات متفاوت است. این تغییرات می توانند زمان اجرا را افزایش دهند و هماهنگی با سایر تجهیزات را پیچیده تر کنند.

علاوه بر این، وزن بیشتر لوله و حجم آب موجود در آن باید در طراحی تکیه گاه ها و بست ها لحاظ شود. اگر سیستم به درستی مهار نشود، بار اضافی می تواند به اتصالات یا نازل مکش پمپ منتقل شود. بنابراین، هنگام افزایش قطر لوله مکش باید علاوه بر شرایط جریان، محدودیت های نصب و نحوه تحمل وزن مجموعه نیز بررسی شوند.

۳. احتمال تجمع هوا در نقاط نامناسب مسیر

یکی از نکات مهم در طراحی لوله مکش، جلوگیری از ایجاد نقاطی است که هوا بتواند در آن ها جمع شود. اگر مسیر لوله کشی به درستی اجرا نشود، ممکن است در بخش های مرتفع یا تغییرات نامناسب شیب، حباب های هوا باقی بمانند. این موضوع می تواند جریان آب را مختل کند و در بعضی شرایط، صدای غیرعادی، نوسان دبی یا مشکل در هواگیری اولیه ایجاد کند.

البته بزرگ بودن قطر لوله به تنهایی علت تجمع هوا نیست و نباید این دو موضوع را مستقیما معادل یکدیگر دانست. عامل اصلی، هندسه مسیر، شیب لوله، نحوه اتصال و شرایط خروج هوا از سیستم است. با این حال، افزایش قطر بدون بازنگری در طراحی مسیر می تواند باعث شود یک لوله بزرگ اما با آرایش نامناسب اجرا شود. بنابراین، طراحی صحیح مسیر مکش باید همزمان با تعیین قطر انجام گیرد.

۴. برطرف نشدن علت اصلی افت فشار مکش

گاهی تصور می شود که اگر پمپ آبدهی کافی ندارد، باید قطر لوله مکش را افزایش داد. در حالی که افت فشار یا کاهش دبی می تواند به دلایل مختلفی مانند گرفتگی صافی، نیمه بسته بودن شیر، نشتی هوا، پایین بودن سطح آب منبع یا انتخاب نامناسب پمپ مربوط باشد. در این شرایط، بزرگ کردن لوله بدون تشخیص علت اصلی ممکن است تغییر محسوسی در عملکرد ایجاد نکند.

برای مثال، اگر صافی مسیر مکش مسدود شده باشد، افزایش قطر بخش دیگری از لوله نمی تواند محدودیت موجود در صافی را از بین ببرد. همچنین، اگر هوا از یک اتصال معیوب وارد سیستم شود، تعویض لوله با قطر بزرگ تر مشکل ورود هوا را برطرف نخواهد کرد. به همین دلیل، پیش از تغییر ابعاد لوله باید مسیر مکش به طور کامل بررسی شود و علت افت عملکرد مشخص باشد.

۵. ایجاد هزینه اضافی بدون افزایش متناسب راندمان

بزرگ کردن قطر لوله مکش می تواند افت فشار مسیر را کاهش دهد، اما میزان تاثیر آن به نقطه کار پمپ و شرایط کل سیستم وابسته است. اگر افت فشار فعلی از ابتدا در محدوده قابل قبول باشد، افزایش بیشتر قطر ممکن است تنها بهبود محدودی ایجاد کند. در چنین شرایطی، هزینه اضافی خرید و نصب لوله بزرگ تر لزوما با صرفه جویی انرژی یا افزایش آبدهی جبران نمی شود.

برای ارزیابی اقتصادی، باید هزینه اولیه تجهیزات در کنار هزینه بهره برداری بررسی شود. در مسیرهای طولانی و سیستم هایی با ساعات کار زیاد، کاهش افت فشار ممکن است ارزش سرمایه گذاری داشته باشد؛ اما در مسیرهای کوتاه با افت فشار ناچیز، نتیجه می تواند متفاوت باشد. بنابراین، تصمیم نهایی باید با توجه به محاسبات فنی و شرایط واقعی بهره برداری گرفته شود.

آیا قطر بزرگ تر لوله مکش باعث افزایش آبدهی پمپ می شود؟

افزایش قطر لوله مکش ممکن است در شرایطی که محدودیت جریان در مسیر وجود دارد، به بهبود آبدهی کمک کند. برای مثال، اگر لوله فعلی باریک باشد و افت فشار زیادی ایجاد کند، استفاده از قطر مناسب تر می تواند فشار در ورودی پمپ را بهبود دهد و به دستگاه اجازه دهد در شرایط مطلوب تری کار کند. اما این به معنای آن نیست که هرچه قطر لوله بزرگ تر شود، آبدهی نیز به همان نسبت افزایش پیدا می کند.

دبی نهایی به منحنی عملکرد پمپ، منحنی مقاومت سیستم، ارتفاع مورد نیاز، فشار خروجی و شرایط منبع آب بستگی دارد. پمپ نمی تواند صرفا به دلیل بزرگ تر شدن لوله، فراتر از محدوده توان و مشخصات طراحی خود آب منتقل کند. اگر محدودیت اصلی در خود پمپ، ارتفاع انتقال یا ظرفیت تامین منبع باشد، بزرگ کردن لوله مکش به تنهایی افزایش قابل توجهی در آبدهی ایجاد نمی کند.

تاثیر قطر لوله بر فشار ورودی و احتمال کاویتاسیون

یکی از دلایل اصلی توجه به قطر لوله مکش، کاهش افت فشار و حفظ فشار مناسب در ورودی پمپ است. اگر فشار ورودی بیش از حد کاهش پیدا کند، احتمال کاویتاسیون افزایش می یابد. کاویتاسیون زمانی رخ می دهد که فشار موضعی مایع به حدی پایین بیاید که حباب های بخار تشکیل شوند و سپس در نواحی با فشار بالاتر فروبپاشند. این پدیده می تواند صدای شبیه برخورد ذرات، لرزش، افت عملکرد و در صورت تداوم، آسیب به پروانه ایجاد کند.

افزایش حساب شده قطر لوله مکش می تواند افت فشار اصطکاکی را کاهش دهد و در برخی شرایط احتمال کاویتاسیون را کمتر کند. با این حال، عوامل دیگری مانند دمای آب، فشار سطح منبع، ارتفاع مکش، افت فشار اتصالات و نیاز مکش پمپ نیز باید بررسی شوند. بنابراین، برای ارزیابی دقیق باید فشار مکش و شرایط مورد نیاز پمپ از نظر ارتفاع مکش مثبت خالص یا NPSH بررسی شود. بزرگ کردن لوله تنها یکی از راهکارهای احتمالی است و همیشه برای رفع کاویتاسیون کافی نیست.

چگونه قطر مناسب لوله مکش پمپ را انتخاب کنیم؟

انتخاب قطر مناسب لوله مکش باید با بررسی دبی مورد نیاز و شرایط نصب آغاز شود. ابتدا باید مشخص شود پمپ در چه نقطه ای از منحنی عملکرد قرار می گیرد و چه مقدار آب در واحد زمان باید منتقل کند. سپس طول مسیر مکش، اختلاف ارتفاع، تعداد زانویی ها، شیرآلات، صافی و سایر عوامل ایجاد کننده افت فشار محاسبه می شوند. بر اساس این اطلاعات می توان قطر داخلی مناسب را تعیین کرد و بررسی کرد که سرعت جریان و فشار ورودی در محدوده قابل قبول قرار دارند یا خیر.

در این فرایند، استفاده از قطر اتصال ورودی پمپ به عنوان تنها معیار انتخاب کافی نیست. در بعضی سیستم ها ممکن است قطر لوله مکش با قطر نازل ورودی متفاوت باشد، اما این تفاوت باید با طراحی درست و استفاده از تبدیل مناسب اجرا شود. همچنین، مشخصات سازنده پمپ، محدودیت های نصب و شرایط تامین آب باید در تصمیم نهایی لحاظ شوند. انتخاب قطر بر اساس یک قاعده عمومی و بدون محاسبه، ممکن است برای یک پروژه مناسب و برای پروژه ای دیگر نامناسب باشد.

سرعت جریان آب را در محاسبات نادیده نگیرید

سرعت جریان یکی از معیارهای مهم برای تعیین قطر لوله مکش است. اگر سرعت بیش از حد بالا باشد، افت فشار اصطکاکی می تواند افزایش پیدا کند و فشار ورودی پمپ کاهش یابد. در مقابل، انتخاب قطر بسیار بزرگ نیز ممکن است از نظر هزینه و فضای نصب توجیه اقتصادی نداشته باشد. بنابراین، باید قطر لوله به گونه ای انتخاب شود که سرعت جریان و افت فشار با الزامات فنی پمپ و شرایط سیستم سازگار باشند.

سرعت مناسب عدد ثابتی برای همه پمپ ها و تمام کاربردها نیست. نوع سیال، دبی، طول مسیر، ارتفاع مکش و توصیه های طراحی می توانند بر انتخاب نهایی اثر بگذارند. برای مثال، شرایط یک پمپ کشاورزی که آب را از منبعی با سطح متغیر می مکد، با شرایط یک پمپ صنعتی در مدار بسته یکسان نیست. به همین دلیل، بهتر است قطر لوله با محاسبات هیدرولیکی و بر اساس مشخصات واقعی پروژه انتخاب شود.

افت فشار کل مسیر را محاسبه کنید

برای تعیین قطر لوله مکش، تنها افت فشار ناشی از طول مستقیم لوله کافی نیست. افت ایجاد شده در زانویی ها، سه راهی ها، شیرآلات، صافی ها و تبدیل ها نیز باید محاسبه شود. گاهی یک مسیر کوتاه با تعداد زیادی اتصالات یا یک صافی کثیف، افت فشاری بیشتر از یک مسیر طولانی اما ساده ایجاد می کند. اگر این عوامل نادیده گرفته شوند، ممکن است قطر لوله به اشتباه بزرگ یا کوچک انتخاب شود.

پس از محاسبه افت فشار کل، باید شرایط فشار ورودی با نیاز مکش پمپ مقایسه شود. اگر حاشیه اطمینان کافی وجود نداشته باشد، می توان گزینه هایی مانند افزایش قطر لوله، کوتاه کردن مسیر، کاهش اتصالات غیرضروری یا اصلاح ارتفاع نصب را بررسی کرد. انتخاب بهترین راهکار به محدودیت های اجرایی و هزینه هر گزینه بستگی دارد. در برخی پروژه ها، اصلاح مسیر از افزایش زیاد قطر موثرتر و اقتصادی تر است.

اشتباهات رایج هنگام بزرگ کردن قطر لوله مکش

یکی از خطاهای رایج در اجرای سیستم پمپاژ این است که افزایش قطر لوله به عنوان راه حلی عمومی برای تمام مشکلات مکش در نظر گرفته می شود. این رویکرد ممکن است باعث شود علت واقعی مشکل، مانند نشتی هوا یا گرفتگی صافی، نادیده گرفته شود. همچنین، تغییر قطر بدون بررسی اتصالات و شرایط نصب می تواند مجموعه ای ایجاد کند که از نظر ابعاد بزرگ تر است، اما همچنان عملکرد مناسبی ندارد.

برای جلوگیری از این اشتباهات، باید چند نکته مهم را در نظر گرفت:

• افزایش قطر بدون محاسبه: قطر لوله باید با دبی و شرایط کاری پمپ هماهنگ باشد، نه بر اساس حدس.
• نادیده گرفتن افت فشار اتصالات: زانویی ها، شیرآلات و صافی ها می توانند بخش مهمی از افت فشار را ایجاد کنند.
• توجه نکردن به طراحی مسیر: شیب نامناسب و نقاط مستعد تجمع هوا ممکن است حتی با لوله بزرگ تر نیز مشکل ساز باشند.
• بی توجهی به مشخصات پمپ: انتخاب قطر باید با منحنی عملکرد و الزامات مکش دستگاه سازگار باشد.
• تعویض لوله بدون عیب یابی: اگر علت اصلی افت عملکرد در بخش دیگری از سیستم باشد، بزرگ کردن لوله مشکل را حل نمی کند.

در کنار این موارد، باید از انتقال بار لوله به ورودی پمپ جلوگیری کرد و برای وزن لوله و آب داخل آن تکیه گاه مناسب در نظر گرفت. اتصال نامناسب می تواند تنش اضافی به بدنه یا نازل پمپ وارد کند و در طول زمان باعث نشتی یا آسیب شود. همچنین، استفاده از تبدیل ها باید با توجه به جهت جریان و اصول طراحی مسیر مکش انجام شود تا از ایجاد نقاط نامناسب برای تجمع هوا و اختلال در جریان جلوگیری شود.

چه زمانی بزرگ کردن قطر لوله مکش واقعا مفید است؟

افزایش قطر لوله مکش زمانی توجیه فنی دارد که بررسی ها نشان دهند سرعت جریان بیش از حد است، افت فشار مسیر قابل توجه است یا فشار ورودی پمپ برای عملکرد مطلوب کافی نیست. در چنین شرایطی، انتخاب قطر بزرگ تر و متناسب می تواند به کاهش افت فشار و بهبود شرایط مکش کمک کند. این اقدام به ویژه در مسیرهای طولانی، دبی های بالا یا سیستم هایی که حاشیه مکش محدودی دارند، ممکن است اهمیت بیشتری پیدا کند.

با این حال، پیش از اجرای تغییر باید تاثیر آن بر کل سیستم بررسی شود. ممکن است کاهش تعداد اتصالات، تمیز کردن صافی، اصلاح شیب لوله یا کاهش ارتفاع مکش، راهکار ساده تر و کم هزینه تری باشد. در برخی موارد نیز لازم است ظرفیت پمپ یا شرایط منبع آب بازنگری شود. بنابراین، بزرگ کردن قطر لوله مکش باید نتیجه یک ارزیابی فنی باشد، نه اولین اقدامی که برای رفع هر مشکل در نظر گرفته می شود.

سخن پایانی

بزرگ کردن قطر لوله مکش پمپ می تواند در شرایط مناسب افت فشار را کاهش دهد و به بهبود عملکرد سیستم کمک کند، اما این کار همیشه ضروری یا اقتصادی نیست. اگر قطر فعلی با دبی مورد نیاز و شرایط نصب تناسب داشته باشد، افزایش بیشتر آن ممکن است هزینه خرید، نصب و نگهداری را بالا ببرد، بدون اینکه افزایش محسوسی در آبدهی یا راندمان ایجاد شود. همچنین، مشکلاتی مانند نشتی هوا، گرفتگی صافی، پایین بودن سطح آب و طراحی نامناسب مسیر با بزرگ کردن لوله به تنهایی برطرف نمی شوند.

برای انتخاب قطر مناسب لوله مکش پمپ، باید دبی، سرعت جریان، طول مسیر، افت فشار اتصالات، ارتفاع مکش و مشخصات فنی دستگاه به صورت همزمان بررسی شوند. اگر محدودیت واقعی در مسیر مکش وجود داشته باشد، افزایش حساب شده قطر می تواند یکی از راهکارهای موثر باشد؛ اما اگر مشکل از بخش دیگری از سیستم ناشی شود، اصلاح همان بخش نتیجه بهتری خواهد داشت. طراحی اصولی و محاسبه دقیق، بهترین راه برای جلوگیری از هزینه های اضافی و دستیابی به عملکرد پایدار پمپ است.

سوالات متداول

۱. آیا بزرگ تر بودن قطر لوله مکش همیشه باعث افزایش آبدهی پمپ می شود؟

خیر. افزایش قطر می تواند افت فشار مسیر را کاهش دهد، اما آبدهی نهایی به مشخصات پمپ، منحنی عملکرد، ارتفاع انتقال، شرایط منبع و مقاومت کل سیستم بستگی دارد. اگر محدودیت اصلی در بخش دیگری باشد، افزایش قطر لوله ممکن است تاثیر قابل توجهی بر دبی نداشته باشد.

۲. اگر قطر لوله مکش از قطر ورودی پمپ بزرگ تر باشد، مشکلی ایجاد می شود؟

بزرگ تر بودن قطر لوله مکش از نازل ورودی پمپ لزوما مشکل ساز نیست و در برخی طراحی ها کاملا قابل قبول است. با این حال، نحوه اتصال و استفاده از تبدیل باید اصولی باشد تا جریان به شکل مناسب وارد پمپ شود. مشخصات سازنده و الزامات طراحی باید مبنای اجرا قرار بگیرند.

۳. آیا بزرگ کردن قطر لوله مکش می تواند از کاویتاسیون جلوگیری کند؟

اگر علت کاویتاسیون افت فشار ناشی از مقاومت زیاد لوله مکش باشد، افزایش حساب شده قطر می تواند به کاهش افت فشار و بهبود شرایط ورودی کمک کند. اما کاویتاسیون ممکن است به دلیل ارتفاع مکش، دمای آب، محدودیت منبع یا عوامل دیگر نیز رخ دهد؛ بنابراین، ابتدا باید علت اصلی مشخص شود.

۴. چگونه بفهمیم قطر لوله مکش پمپ کوچک است؟

سرعت بالای جریان، افت فشار زیاد در مسیر، کاهش فشار ورودی و بروز علائم کاویتاسیون می توانند نشانه هایی از نامناسب بودن قطر باشند. با این حال، این علائم دلایل دیگری نیز دارند. برای تشخیص درست باید دبی، ابعاد داخلی لوله، طول مسیر، اتصالات و شرایط مکش محاسبه و بررسی شوند.

۵. برای انتخاب قطر لوله مکش پمپ باید به چه نکاتی توجه کنیم؟

دبی مورد نیاز، سرعت جریان، طول و ارتفاع مسیر، افت فشار لوله و اتصالات، شرایط منبع آب و مشخصات فنی پمپ از مهم ترین معیارها هستند. همچنین باید محدودیت های نصب، وزن لوله و الزامات سازنده در نظر گرفته شوند. انتخاب نهایی بهتر است بر اساس محاسبات هیدرولیکی انجام شود.